Ο εργάτης και ο αγρότης στον εθνικοσοσιαλισμό



Όταν ήλθε στην εξουσία ο εθνικοσοσιαλισμός η γεωργική τάξις βρίσκονταν στο στάδιο της καταρρεύσεως. Πολλά αγροκτήματα ήταν υπό αναγκαστικό πλειστηριασμό, οι τιμές των γεωργικών προϊόντων παρέμεναν σε χαμηλό επίπεδο, η αγοραστική δύναμις των αγροτών ήταν μηδαμινή, πολλοί εξ αυτών εγκατέλειπαν την ύπαιθρο χώρα και κατέφευγαν στις πόλεις παρ΄όλη την ανεργία που μάστιζε τον αστικό πληθυσμό. Η τάξις όμως αυτή κατέχει τόσο σημαντική θέση στην εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία και η συμβολή της για την πραγματοποίηση της ποθητής οικονομικής αυτάρκειας είναι τέτοια, ώστε το νέο κράτος να μην διστάζει σε καμιά θυσία για την συγκράτηση και πρόοδο της.

Η εργασία είναι το πολυτιμότερο αγαθό του λαού, είναι ο πρώτιστος, ο βασικός συντελεστής της παραγωγής, στην διάθεσι του οποίου πρέπει να τεθεί το χωρίς ψυχή κεφάλαιο. Αφ' ετέρου η εργασία είναι η πηγή ευτυχίας, χωρίς αυτήν δεν νοείται χαρά ζωής.

Οι εθνικοσοσιαλιστές λένε ότι η αντίληψις της Παλαιάς Διαθήκης για την εργασία, ως αποτελέσματος θείας κατάρας και συνυφασμένης με θλίψι και δάκρυα, οφείλεται στην παντοτινή μέχρι και των ημερών μας επικρατούσα στους Εβραίους αποστροφή προς την θετική εργασία και συνεπώς δεν μπορεί να γίνη δεκτή.

Δεν γίνεται επίσης με ευχαρίστηση δεκτή και η συγγενής αντίλιψις του Χριστιανισμού, ότι η επίγειος ζωή είναι βάρος, ότι ο εργαζόμενος άνθρωπος μπορεί να βρη την αληθινή ευτυχία όχι στην παρούσα, αλλά στην μέλλουσα ζωή και ότι η εκκλησία είναι η μόνη παρηγορήτρια για τις επίγειες στενοχώριες.



Στην εθνικοσοσιαλιστική εργατική νομοθεσία υπό την πρόνοια του προϊσταμένου (Betreiebsfuhrer) περιλαμβάνονται: 

η εξασφάλισις απολύτως υγιεινών και όσο το δυνατόν λιγότερο μονότονων συνθηκών στους χώρους εργασίας
η εκτέλεσις της εργασίας σε ορισμένο ημερήσιο χρόνο ο οποίος να μην εξαντλή τις ανθρώπινες δυνάμεις,
η χορήγησις αδειών μετ' αποδοχών,
η ενδεχόμενη κατασκευή εργατικών κατοικιών,
η παροχή φθηνών τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης,
ίδρυσις κατά καταστήματα εργασίας συσσιτίων, αναγνωστηρίων, βιβλιοθηκών, γυμναστηρίων, παιδικών σταθμών και όχι λιγότερο η ευπρεπής συμπεριφορά του προς τα μέλη της ακολουθίας,ως έμπρακτη αναγνώρισις της πολύτιμης συμβολής τους στην εθνική παραγωγή και ως μέρους του αϋλου μισθού των εργαζομένων....

Το κοινωνικό ζήτημα, Δημοσθένης Στεφανίδης, εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις