Είπαν για την ισότητα και την δημοκρατία



Για να συγκαλύψει ο Εβραίος την δραστηριότητα του και να αποκοιμίσει τα θύματα του μιλάει συνεχώς για την ισότητα όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτως φυλής και χρώματος. Οι ανόητοι αρχίζουν να τον πιστεύουν. Ο απώτερος σκοπός του είναι η νίκη της ''δημοκρατίας'' ή όπως το αντιλαμβάνεται: η κυριαρχία του κοινοβουλευτισμού.  Είναι πιο συμβατός με τις απαιτήσεις του διότι αποκλείει την προσωπικότητα και στην θέση της βάζει την πλειοψηφία, την οποία χαρακτηρίζουν η ηλιθιότητα, η ανικανότητα και τελευταία αλλά όχι έσχατη, η δειλία.

Αδόλφος Χίτλερ, ο Αγών μου



Η άλλη ελευθερία που υποστηρίζεται  από τους υπέρμαχους των ατομικών δικαιωμάτων και του φυσικού νόμου, είναι μια φαντασία όπως ακριβώς η ιδέα της ''ισότητος''. Πρακτικά μιλώντας είναι μόνο ένα ανατρεπτικό όπλο. Ελευθερία και ισότητα είναι τα συνθήματα ορισμένων κοινωνικών στρωμάτων ή ομάδων που εφαρμόζονται με σκοπό να υπονομεύσουν άλλες τάξεις και να κερδίσουν υπεροχή. Έχοντας επιτευχθεί αυτός ο στόχος, σύντομα τέθηκαν κατά μέρος. Πάλι σε σχέση με την ελευθερία είναι σημαντικό να αντιληφθούμε την διαφορά μεταξύ ελευθερίας του κάνω κάτι και της ελευθερίας που αντιστοιχεί στην απουσία δεσμών, ενώ η ίδια παραμένει χωρίς μορφή. Γενικά καταλήγει σε αυταρχικότητα και σε ανομία, και όπου παραχωρείται στον καθένα με ένα ισοπεδωτικό και δημοκρατικό τρόπο καταλήγει σε μια απιθανότητα. Όπου υπάρχει ισότητα δεν μπορεί να υπάρχει ελευθερία. Αυτό που υπάρχει δεν είναι καθαρή ελευθερία αλλά αντιθέτως οι πολλές ατομικές, πειθήνιες και μηχανοποιημένες ελευθερίες σε μια κατάσταση αμοιβαίου περιορισμού.  Παραδόξως αυτό το είδος της ελευθερίας θα μπορούσε περίπου να υλοποιηθεί στο σύστημα που είναι το πιο αντίθετο στις φιλελεύθερες ιδέες, δηλαδή στο σύστημα στο οποίο το κοινωνικό ζήτημα έχει επιλυθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να εγγυάται ορισμένα δικαιώματα για μια μικρή ομάδα με κόστος την υποταγή όλων των άλλων. 

Iούλιος Έβολα, Άνθρωποι ανάμεσα στα ερείπια



Η ρίζα του κακού δεν είναι τα άνισα δικαιώματα, αλλά η αξίωση για ίσα δικαιώματα. Τι είναι κακό; Αλλά αυτό το είπα κιόλας: ότι γεννιέται από την αδυναμία, από τον φθόνο, από την εκδίκηση.

Νίτσε, Ο Αντίχριστος


Εξ αιτίας της οργανώσεως και της πειθαρχίας που έχουν τα πλήθη,τείνουν να γίνουν παντοδύναμα. Είναι δε φανερό το μίσος τους εναντίον των πνευματικά ανώτερων.Έτσι καθίσταται πιθανόν ότι κάθε πνευματική αριστοκρατία,πρόκειται να καταστραφεί βίαια, με περιοδικές επαναστάσεις και, εφ' όσον τα λαϊκά πλήθη οργανωθούν,θα κατατραφή όπως κατεστράφησαν οι τάξεις των ευγενών προ ενός αιώνος. (Γαλλική Επανάσταση). Όταν ο σοσιαλισμός εξαπλωθή δίκην δεσπότου, πάνω στην Ευρώπη, το μόνο σίγουρο είναι ότι στoν χρόνο της υπάρξεως του, θα εξαφανίση κάθε άτομο με υπεροχή, ικανή να τα ανυψώνη έστω και λίγο πάνω από την μετριότητα.

Goustave Lebon,  Νόμοι εξελίξεως των λαών


Το δόγμα είναι η Ισότητα ! Αλλά δεν υπάρχει δηλητήριο πιο φαρμακερό.  Επειδή φαίνεται ότι είναι το κήρυγμα της δικαιοσύνης, ενώ είναι το τέλος κάθε δικαιοσύνης. ''Στους ίσους ισότητα, στους άνισους ανισότητα - αυτή θα έπρεπε να είναι η πραγματική γλώσσα κάθε δικαιοσύνης και αυτό που ακολουθεί έτσι οπωσδήποτε θα είναι το να μην εξισώσουμε τα άνισα''.
Γύρω από αυτό το δόγμα της ισότητος ξετυλίχθηκαν τόσες απαίσιες και αιματόβρεχτες σκηνές, που έμειναν σύμφωνα με αυτή την συγχρονη ιδέα κυρίως, σαν ένα είδος φωτοστέφανου και δόξας σε τέτοιο σημείο ώστε η επανάσταση με την θεαματικότητα της παραπλάνησε και τα πιο ευγενικά πνεύματα. Αυτός δεν είναι ο λόγος για να την εκτιμούμε περισσότερο. 

Nίτσε, Το Λυκόφων των Ειδώλων


Τον εξοστρακισμό λοιπόν του Θεμιστοκλή τον αποφάσισαν οι Αθηναίοι, θέλοντας να περιορίσουν την πολιτική δύναμη και την υπεροχή του, όπως συνήθιζαν να κάνουν για όλους εκείνους που νόμιζαν ότι αποκτούσαν δύναμη μεγάλη και ασυμβίβαστη προς την ισότητα που απαιτεί η δημοκρατία. Γιατί ο εξοστρακισμός δεν ήταν τιμωρία, παρά ικανοποίηση και κατευνασμός του φθόνου, που βρίσκει ευχαρίστηση να ταπεινώνει τους ξεχωριστούς και ξεθυμαίνει με αυτή την ατίμωση.

 Πλούταρχος, Βίος Θεμιστοκλέους


Σχετικά με το πολίτευμα των Αθηναίων, ότι προτίμησαν τον δημοκρατικό τρόπο διακυβέρνησης, δεν το επιδοκιμάζω για τον ακόλουθο λόγο, επειδή δηλαδή προτίμησαν να ευτυχούν περισσότερο από τους έντιμους οι ανέντιμοι. Για αυτό τον λόγο δεν το επιδοκιμάζω.
....'Έπειτα, εκείνο για το οποίο μερικοί παραξενεύονται, ότι παντού δίνουν περισσότερα στους κακούς, στους φτωχούς και στους δημοκρατικούς παρά στους έντιμους,σ' αυτό ακριβώς θα φανούν ότι διατηρούν την δημοκρατία.
Διότι αν ευτυχούν οι φτωχοί ,οι δημότες και οι κατώτεροι και αν οι τέτοιοι γίνονται πολλοί, μεγαλώνουν την δημοκρατία, αν ευτυχούν οι πλούσιοι και οι έντιμοι, οι δημοκρατικοί δημιουργούν ισχυρή αντίδραση σε αυτούς.
Σε κάθε χώρα οι αριστοκρατικοί είναι εναντίον της δημοκρατίας, διότι στους αριστοκρατικούς υπάρχει ελάχιστη ασυδοσία και αδικία, ενώ υπάρχει πολύ μεγάλη αυστηρότητα στα θέματα εντιμότητας, αντίθετα στον λαό υπάρχει μεγάλη απερισκεψία, ακαταστασία και κακία από έλλειψη υλικών αγαθών σε μερικούς ανθρώπους.
...αν μιλούσαν και βουλεύονταν οι έντιμοι, θα υπήρχαν αγαθά για τους ομοίους τους και δεν θα υπήρχαν αγαθά για τους δημοκρατικούς, ενώ τώρα βουλεύεται όποιος θέλει, ένας άνθρωπος κακός, και βρίσκει το καλό και για τον εαυτό του και για τους ομοίους του. Λοιπόν, τι καλό θα μπορούσε να ξέρει ένας τέτοιος άνθρωπος για τον εαυτό του ή για τον λαό;

Ξενοφών, Αθηναίων Πολιτεία