Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα - Διαχρονικές αλήθειες


1. Είναι ποτέ δυνατόν να θεωρηθεί η σοσιαλιστική νίκη σαν μια άλλη περιπέτεια της εσωτερικής πολιτικής; Μόνο μια επιπόλαιη κρίση θα την αντιμετώπιζε με τον τρόπο αυτό. Μια σοσιαλιστική νίκη, έχει το νόημα της ξένης εισβολής, όχι μόνον γιατί η ουσία του Σοσιαλισμού συγκρούεται με το αιώνιο πνεύμα της Ισπανίας, όχι μόνον γιατί η Ιδέα της Πατρίδας μέσα σε ένα σοσιαλιστικό κράτος περιφρονείται, αλλά διότι ο Σοσιαλισμός κατευθύνεται από μια Διεθνή. Όπου επεκράτησε ο Σοσιαλισμός μετέτρεψε τα Έθνη σε αποικίες η προτεκτοράτα.

2. Το Κράτος είναι κάτι περισσότερο από το σύνολο κάποιας τεχνικής, κάτι περισσότερο από μια καλή διοίκηση. Είναι ο ιστορικός φορέας της δημιουργίας του μέλλοντος ενός λαού. Δεν είναι δυνατόν να οδηγείς έναν λαό, χωρίς να έχεις ξεκαθαρισμένες απόψεις για το μέλλον του.

Το Κράτος είναι κάτι περισσότερο από το σύνολο κάποιας τεχνικής, κάτι περισσότερο από μια καλή διοίκηση. Είναι ο ιστορικός φορέας της δημιουργίας του μέλλοντος ενός λαού. Δεν είναι δυνατόν να οδηγείς έναν λαό, χωρίς να έχεις ξεκαθαρισμένες απόψεις για το μέλλον του.

3. Ούτε οι Δεξιές ούτε οι Αριστερές διαθέτουν το σωστό φάρμακο. Η νίκη της μιας απαιτεί την ήττα της άλλης.  Δεν μπορεί να υπάρξει εθνική ομοψυχία, όταν η Πατρίδα βρίσκεται χωρισμένη στα δύο αυτά αδιάλακτα κομμάτια: εκείνο των ηττημένων, πλημμυρισμένων από πίκρα για την ήττα και εκείνο των νικητών, οι οποίοι γιορτάζουν τον θρίαμβο τους. Μια γόνιμη συνύπαρξη επιτυγχάνεται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η πολιτική δεν εξαρτάται από κανένα κόμμα και από καμιά πολιτική  τάξη, αλλά βρίσκεται αποκλειστικά στην υπηρεσία της Ισπανίας, διασφαλίζοντας το μέλλον της και την ενότητα της, επιλύοντας τα προβλήματα των Ισπανών με μόνο κριτήριο την δικαιοσύνη και το συμφέρον της Πατρίδας.
4. Ας τους αφήσουμε λοιπόν να λένε ότι αντιγράφουμε τους φασίστες. Κατά βάθος στον Φασισμό όπως και σε όλα τα κινήματα όλων των εποχών, πέρα από τα τοπικά χαρακτηριστικά υπάρχουν μερικές σταθερές που αποτελούν κληρονομιά του ανθρωπίνου πνεύματος και είναι ίδιες παντού. 


5. Ήταν λογικό πως κάποιας μέρα οι εργάτες έπρεπε να ξεσηκωθούν ενάντια σε αυτόν τον εμπαιγμό και έτσι ξέσπασε ο πόλεμος μεταξύ των τάξεων. Ο ταξικός αγών είχε μια σωστή αιτία κι αυτός ακόμη ο Σοσιαλισμός είχε ένα σοβαρό λόγο υπάρξεως που εμείς δεν αρνούμαστε. Αλλά αντί ο Σοσιαλισμός να ακολουθήσει την πορεία του στοχεύοντας σε μια κοινωνική δικαιοσύνη μεταξύ των ανθρώπων μετεβλήθει σε ένα δόγμα τρομακτικής ψυχρότητας που δεν νοιάζεται καθόλου για την χειραφέτηση των εργατών.
6. Οπουδήποτε υπάρχουν εργάτες που είναι περήφανοι για τους εαυτούς τους όταν δηλώνουν πως είναι μαρξιστές, σε πολλές πόλεις της Ισπανίας έχουν αφιερώσει στον Καρλ Μαρξ δρόμους και πλατείες, όμως ο Μαρξ ήταν ένας Γερμανοεβραίος που από το γραφείο του με τρομερή απάθεια παρατηρούσε τα πιο δραματικά γεγονότα του καιρού του. Ήταν ένας Γερμανοεβραίος που ατένιζε τα αγγλικά εργοστάσια του Μάντσεστερ και ενώ διατύπωνε αδυσώπητους νόμους πάνω στην συσσώρευση των κεφαλαίων και στην παραγωγή, στα συμφέροντα του εργοδότη και των εργαζομένων, ταυτόχρονα έγραφε γράμματα στον φίλο του Φρειδερίκο Ένγκελς, λέγοντας του πως οι εργάτες ήταν όχλος και συρφετός για τους οποίους θα έπρεπε να νοιάζεται τόσο μόνο, όσο θα χρησίμευαν  για την παραδοχή της ιδεολογίας του.

Οπουδήποτε υπάρχουν εργάτες που είναι περήφανοι για τους εαυτούς τους όταν δηλώνουν πως είναι μαρξιστές, σε πολλές πόλεις της Ισπανίας έχουν αφιερώσει στον Καρλ Μαρξ δρόμους και πλατείες, όμως ο Μαρξ ήταν ένας Γερμανοεβραίος που από το γραφείο του με τρομερή απάθεια παρατηρούσε τα πιο δραματικά γεγονότα του καιρού του. Ήταν ένας Γερμανοεβραίος που ατένιζε τα αγγλικά εργοστάσια του Μάντσεστερ και ενώ διατύπωνε αδυσώπητους νόμους πάνω στην συσσώρευση των κεφαλαίων και στην παραγωγή, στα συμφέροντα του εργοδότη και των εργαζομένων, ταυτόχρονα έγραφε γράμματα στον φίλο του Φρειδερίκο Ένγκελς, λέγοντας του πως οι εργάτες ήταν όχλος και συρφετός για τους οποίους θα έπρεπε να νοιάζεται τόσο μόνο, όσο θα χρησίμευαν  για την παραδοχή της ιδεολογίας του.

7. Ο Σοσιαλισμός έφτασε να καθορίζει πως ο ταξικός αγώνας δεν θα είχε τέλος και διαβεβαίωνε πως η Ιστορία πρέπει να ερμηνευθεί υλιστικά και πως για την εξήγηση της Ιστορίας μετρούν μόνο τα οικονομικά φαινόμενα. Όταν ο μαρξισμός αποκορυφώνεται σε μια οργάνωση παρόμοια με την ρωσική αρχίζει να λέει στα παιδιά ήδη από το σχολείο πως η θρησκεία είναι το όπιο του λαού, πως η πατρίδα είναι η λέξη που καταπιέζει κι ακόμη πως η ντροπή και η αγάπη των γονέων  προς τα παιδιά είναι αστικές προλήψεις που πρέπει πάσει θυσία να εκριζωθούν. Ο Σοσιαλισμός κατέληξε να σημαίνει αυτό το πράγμα. Εσείς πιστεύετε πως αν οι εργάτες το γνώριζαν, θα μπορούσαν να αισθανθούν ποτέ συμπάθεια για ένα πράγμα τόσο τρομερά φρικιαστικό και απάνθρωπο που εμπνεύστηκε εκείνος ο Γερμανοεβραίος που ακούει στο όνομα Καρλ Μαρξ;
8. Με την προτροπή των νεαρών εργατριών στην συλλογική πορνεία κατά την διάρκεια εκείνων των υπαίθριων  γιορτών όπου εφαρμόζεται κάθε τύπος ακολασίας, η γυνακεία αξιοπρέπεια ταπεινώνεται, η οικογένεια, που στην Ρωσία έχει αντικατασταθεί από τις ελεύθερες σχέσεις, τα κοινά συσσίτια, την ευκολία του διαζυγίου ή τις εκτρώσεις – υπονομεύεται και οι γυναίκες πείθονται να απαρνηθούν την τιμή εκείνη που ανέκαθεν είχε κατευθύνει την Ισπανική συμπεριφορά ακόμη και στις κατώτερες τάξεις. (μήπως δεν ακούσατε στις μέρες μας πολλές Ισπανίδες να κραυγάζουν ''παιδιά ναι, συζύγους όχι'' ; )


9. Περιφρονούμε το καπιταλιστικό σύστημα που αδιαφορεί για τα συμφέροντα του λαού, που καθιστά απάνθρωπη την ατομική ιδιοκτησία, που συμπυκνώνει τους εργαζόμενους σε μια άμορφη μάζα, χαρακτηριζόμενη από την δυστυχία και την απόγνωση. Στον ίδιο βαθμό η πνευματική και η Εθνική μας αντίληψη περιφρονεί και τον Μαρξισμό. Θα προσανατολίσουμε την τάση των εργατικών τάξεων που σήμερα έχουν εκτροχιασθεί από τον μαρξισμό και θα απαιτήσουμε την ενεργητική συμμετοχή τους στο μεγάλο έργο της αναδημιουργίας του Εθνικού Κράτους.

10. Ο πρώτος στόχος του πλούτου – έτσι θα διατυπωθεί από το Νέο Κράτος – είναι η καλυτέρευση των συνθηκών διαβιώσεως του λαού. Δεν είναι πλέον ανεκτό να ζουν μέσα στην αθλιότητα τεράστιες μάζες του λαού για να γεύωνται οι λίγοι τις πολυτέλειες και τα προνόμια. Το Κράτος θα αναγνωρίσει την ατομική ιδιοκτησία, σαν νόμιμο μέσο για την επίτευξη της ατομικής και κοινωνικής ευημερίας και θα την προστατεύσει από τις καταχρήσεις του μεγάλου οικονομικού κεφαλαίου, των κερδοσκόπων και των τοκογλύφων. Όλοι οι Ισπανοί έχουν δικαίωμα εργασίας. Όλοι οι οργανισμοί έχουν χρέος να συμπαρασταθούν  σε όλους όσους είναι άνεργοι λόγω ανωτέρας βίας. Όλοι οι ικανοί Ισπανοί έχουν υποχρέωση να εργάζονται. Το Νέο Κράτος δεν πρόκειται να ανεχθή  όσους αρνούνται να εργαστούν με σκοπό να ζουν παρασιτικά στις πλάτες των άλλων.

11. Η Πατρίδα είναι μια μεταφυσική σύνθεση, μια σύνθεση αιδιαίρετη με τις δικές της υποχρεώσεις που πρέπει να φέρει σε πέρας. Εκείνο που θέλουμε είναι το σημερινό κίνημα και το κράτος που θα δημιουργήσει να είναι το ικανό, αυταρχικό μέσο, στην υπηρεσία μαις ανεξαρτήτου ενότητος, αυτής της αέναης και αμετάβλητης ενότητας που ονομάζεται Πατρίδα.

 Η παγκοσμιότητα του Φασισμού βρίσκεται στην θέληση να αναζωογονήσει όλους τους λαούς, να τους κάνει να επιστρέψουν στις ρίζες. Με το φασιστικό πνεύμα οι Ιταλοί ξαναβρήκαν την Ιταλία. Με το ίδιο πνεύμα οι Ισπανοί θα ξαναβρούμε την Ισπανία. Ο Φασισμός έχει την αρετή να ανασταίνει. Το φάρμακο είναι το ίδιο για όλους όμως ο καθένας ανασταίνεται σύμφωνα με την δική του αρχή. Χωρίς τον Φασισμό δεν υπάρχει ανάσταση. Χωρίς την φασιστική νοοτροπία δεν μπορεί να έρθει στο φως η παράδοση.

12. Η παγκοσμιότητα του Φασισμού βρίσκεται στην θέληση να αναζωογονήσει όλους τους λαούς, να τους κάνει να επιστρέψουν στις ρίζες. Με το φασιστικό πνεύμα οι Ιταλοί ξαναβρήκαν την Ιταλία. Με το ίδιο πνεύμα οι Ισπανοί θα ξαναβρούμε την Ισπανία. Ο Φασισμός έχει την αρετή να ανασταίνει. Το φάρμακο είναι το ίδιο για όλους όμως ο καθένας ανασταίνεται σύμφωνα με την δική του αρχή. Χωρίς τον Φασισμό δεν υπάρχει ανάσταση. Χωρίς την φασιστική νοοτροπία δεν μπορεί να έρθει στο φως η παράδοση. 

 Η παγκοσμιότητα του Φασισμού βρίσκεται στην θέληση να αναζωογονήσει όλους τους λαούς, να τους κάνει να επιστρέψουν στις ρίζες. Με το φασιστικό πνεύμα οι Ιταλοί ξαναβρήκαν την Ιταλία. Με το ίδιο πνεύμα οι Ισπανοί θα ξαναβρούμε την Ισπανία. Ο Φασισμός έχει την αρετή να ανασταίνει. Το φάρμακο είναι το ίδιο για όλους όμως ο καθένας ανασταίνεται σύμφωνα με την δική του αρχή. Χωρίς τον Φασισμό δεν υπάρχει ανάσταση. Χωρίς την φασιστική νοοτροπία δεν μπορεί να έρθει στο φως η παράδοση.

13. Ο Φασισμός δεν είναι μόνο ένα ιταλικό κίνημα. Είναι ένας παγκόσμιος τρόπος κατανοήσεως της ζωής. Η Ιταλία ήταν η πρώτη που τον εφάρμοσε. Όμως γιατί δεν θα μπορούσε να ισχύει και έξω από την Ιταλία η Ιδέα του Κράτους σαν μέσο στην υπηρεσία μιας ιστορικής και μακροπρόθεσμης αποστολής; 

14. Η ζωή μας είναι στράτευση και πρέπει καθένας μας να την ζήσει με πνεύμα διαποτισμένο από την θέληση να υπηρετήσει και να θυσιαστεί.