Σάβιτρι Ντέβι: ''Ελπίζω να είμαι κι εγώ σαν τους μαθητές του Νίτσε''



''To ξέρω ότι είμαι σωστή και ας μοιάζω πολύ ανατολίτισσα στα μάτια σας, παρά εθνικοσοσιαλίστρια, όμως φαίνομαι και πολύ δυτική σε κάποιους Ινδούς, παρά την εμβιοκεντρική μου κοσμοθέαση. Δεν είμαι μόνη. Ξέρω ένα διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό ανθρώπων εδώ στη Γερμανία, που είναι ταυτόχρονα κυνικοί αλλά και ριζοσπαστικοί. Ριζοσπαστική είμαι σε σχέση με τις ιδέες που μας εμφύσησαν οι Ιουδαίοι, και η κοσμοθεωρία τους για να μας αποδυναμώσουν και να μας καταστρέψουν. Ανάμεσα σε αυτούς – τους μαθητές του Νίτσε – μπορώ να συγκαταλέγω και τον εαυτό μου ελπίζω. Υπάρχουν πολλές μονάδες, άτομα, τα οποία θα συνεχίσουν να προελαύνουν όταν όλοι οι άλλοι έχουν κατακερματιστεί''.

''Μην έχοντας τι να κάνω όλη μέρα (στην φυλακή), η σκέψη μου γύριζε στον Μπαγκαβάντ Γκιτά (το τραγούδι του θεού Κρίσνα που εμπεριέχεται στο ινδικό έπος Μαχαμπαράτα) και στις προτάσεις του Νίτσε, απ' τα βιβλία τoυ ''Der wille zur macht'' και ''sprachen Zaratustra''. Στο ότι ο άνθρωπος είναι μια κλωστή, μια κλωστή ανάμεσα στον υπεράνθρωπο και το ζώο. Και αν με ρωτήσετε τι είναι πιο καλό, θα σας πω: να είστε γενναίοι. Αυτό είναι το καλό''.

Defiance: The Prison Memoirs of Savitri Devi


''Λατρεύω την απρόσωπη Φύση, που δεν είναι ούτε ''καλή'', ούτε ''κακή'' και που δεν γνωρίζει ούτε αγάπη, ούτε μίσος. Λατρεύω τη Ζωή, τον Ήλιο, τον Συντηρητή της ζωής. Πιστεύω στον Νόμο της αιώνιας πάλης, που είναι ο νόμος της ζωής, και στο καθήκον των καλύτερων δειγμάτων της φυλής μας – της φυσικής ελίτ της ανθρωπότητας – να κυβερνήσουν τη γη και να αναδυθεί από τους ιδιους μια κάστα υπερανθρώπων, ένας λαός, ''όμοιος με τους Θεούς''.''
Savitri Devi 


''Εσείς οι μοναχικοί του σήμερα, εσείς που αποχωρήσατε από την κοινωνία, εσείς θα πρέπει να γίνετε μια μέρα ένας λαός : από σας, που έχετε διαλέξει τον εαυτό σας, ένας διαλεχτός λαός θα ξεπροβάλλει - κι από αυτό τον διαλεχτό λαό θα γεννηθεί ο Υπεράνθρωπος ! Αληθινά σας λέω, η γη θα γίνει μια μέρα ένας τόπος γιατριάς ! Και τώρα κιόλας μια νέα μυρωδιά μας τριγυρνάει, μια μυρωδιά που φέρνει υγεία - και μια καινούρια ελπίδα!''
Φρίντριχ Νίτσε, Τάδε έφη Ζαρατούστρα


''Λίγοι αντιστέκονται και παραμένουν, πιο δυνατοί καθώς η πλημμύρα απλώνεται και βρυχάται τριγύρω τους, σαν νικηφόροι βράχοι, σαν ανίκητοι βράχοι, στη μέση της εξαπλώμενης πλημμυρίδας. (…). Δεν ξεχνούν τίποτε, δε συγχωρούν τίποτε, και μαθαίνουν όσα μπορούν. Κρατούν μες στις καρδιές τους και ανταποκρίνονται [με τη ζωή τους] στις εντολές της νέας θρησκείας της Άριας υπερηφάνειας και της συμπαντικής αλήθειας ... Συγκεντρώνονται πότε, πότε, όποτε μπορούν, και διαβάζουν τα έργα του Νίτσε και του Ρόζενμπεργκ και του Φρέμσεν, μα ιδιαίτερα το “Ο αγών μου” του Αδόλφου Χίτλερ. Και σχολιάζουν τα αιώνια λόγια [του]....Εργάζονται. Περιμένουν. Ζουν. Είναι, σ΄ αυτούς τους όλο και πιο σκοτεινούς χρόνους, το αναλλοίωτο στοιχείο “ενάντια στο χρόνο”. Σταδιακά ένας μικρός αριθμός μυημένων αποκτούν πλήρη συνείδηση του εαυτού τους και της σημασίας τους και της αποστολής τους....''
Savitri Devi, Η αστραπή και ο ήλιος



''Απ' όλα τα γραπτά αγαπώ μόνο αυτά που γράφτηκαν με αίμα. Γράψε με αίμα και θα ανακαλύψεις ότι το αίμα είναι πνεύμα. Δεν είναι εύκολο πράγμα να καταλάβεις το αίμα που με αυτό δεν έχεις εξοικειωθεί: μισώ τους αργόσχολους αναγνώστες. Όποιος ξέρει τον αναγνώστη δεν κάνει πια τίποτα περισσότερο για τον αναγνώστη. Άλλος ένας ακόμη αιώνας από αναγνώστες - και το ίδιο το πνεύμα θα βρωμίσει. Το ότι όλοι μπορούν να μάθουν ανάγνωση, θα καταστρέψει μακρόπνοα, όχι μόνο τα γραπτά αλλά και την σκέψη το ίδιο. Κάποτε το πνεύμα ήταν Θεός, ύστερα γίνηκε άνθρωπος και τώρα έφτασε να γίνει όχλος''.
Φρίντριχ Νίτσε, Τάδε έφη Ζαρατούστρα


''Σήμερα που κυριαρχεί η ικανότητα γραφής και ανάγνωσης σε καθολικό επίπεδο, οι πιθανότητες να εμφανιστούν εμπνευσμένοι εκφραστές των άχρονων αληθειών, όπως προφήτες ή ανιδιοτελείς υποστηρικτές καίριων και πρακτικών αλλαγών, είναι ολοένα και λιγότερες, όπως είναι όλο και λιγότερο πιθανό να ευδοκιμήσει η ειλικρινής και πραγματική ελεύθερη σκέψη, η έτοιμη, εν ονόματι μιας υπερανθρώπινης αρχής ή της ταπεινής κοινής λογικής, να αμφισβητήσει τα θεμέλια όλων όσα διδάσκονται επισήμως και είναι κοινώς αποδεκτά.[...]

Η πραγματική, όμως, ωφέλεια είναι η ικανότητα του κάθε ανθρώπου να σκέπτεται για λογαριασμό του, και αυτή ήταν και θα είναι πάντοτε το προνόμιο μιας μειοψηφίας, η οποία κάποτε αναγνωριζόταν ως η εκ φύσεως επίλεκτη κατηγορία ανθρώπων ( ελίτ) και της αποδιδόταν σεβασμός. Σήμερα, η υποχρεωτική μαζική εκπαίδευση μαζί με την ολοένα τυποποιημένη προς κατανάλωση από "εκπαιδευμένους" εγκεφάλους λογοτεχνία (εξαίσια σημάδια "προόδου") συμβάλλουν, ώστε η μειονότητα αυτή να συρρικνωθεί στο ελάχιστο δυνατό ποσοστό επί του συνολικού πληθυσμού, με την προοπτική της πλήρους εξαλείψεως της. Άραγε, αυτό επιζητεί η ανθρωπότητα ; Εάν ναι, τότε χάνει τον λόγο της ύπαρξής της ( raison d'etre ) και όσο συντομότερα αυτός ο λεγόμενος σημερινός "πολιτισμός" φτάσει στο τέλος του, τόσο το καλύτερο. 
Σάβιτρι Ντέβι, Η αστραπή και ο ήλιος 



''Ο,τι έχουμε αναφέρει παραπάνω σχετικά με την ικανότητα γραφής και ανάγνωσης ισχύει εν πολλοίς και στην περίπτωση των δύο άλλων αιγλών της σύγχρονης δημοκρατίας: της "ελευθερίας του ατόμου" και της ισότητας των ευκαιριών για όλους, αφού η πρώτη είναι ένα ψεύδος, το οποίο καθίσταται ολοένα και περισσότερο δυσοίωνο, καθώς τα δεσμά της υποχρεωτικής εκπαίδευσης τυλίγονται όλο και πιο σφικτά γύρω από το σύνολο του ανθρώπινου είναι, μην αφήνοντας καμιά ελπίδα διαφυγής, ενώ η δεύτερη είναι ένας παραλογισμός''. 
Savitri Devi,  Η αστραπή και ο ήλιος 

''Όλη η Δύση δεν έχει πια αυτά τα ένστικτα, από τα οποία γεννιούνται οι θεσμοί, από όπου γεννάται το μέλλον. Τίποτα δεν βρίσκεται σε πιο απόλυτη αντίθεση με το ''σύγχρονο πνεύμα της''. Ζούμε για το σήμερα, ζούμε σαν αστραπή, ζούμε χωρίς καμιά ευθύνη: Αυτό ακριβώς ονομάζουμε ''Ελευθερία''.  Οτιδήποτε κάνει τους θεσμούς να είναι θεσμοί περιφρονείται, παραμερίζεται, μισείται. Πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε και πάλι σε κίνδυνο υποδουλώσεως μόλις ακουστεί μόνο το όνομα της ''εξουσίας''. Η παρακμή του ενστίκτου, η αξιοποίηση των πολιτικών μας, των πολιτικών κομμάτων μας προχωρεί μέχρι το σημείο να προτιμήσει ενστικτωδώς αυτό που αποσυνθέτει, αυτό που επισπεύδει το τέλος...''
Το λυκόφως των ειδώλων – Φρίντριχ Νίτσε


''Το δόγμα είναι η Ισότητα! Αλλά δεν υπάρχει δηλητήριο πιο φαρμακερό.  Επειδή φαίνεται ότι είναι το κήρυγμα της δικαιοσύνης, ενώ είναι το τέλος κάθε δικαιοσύνης. ''Στους ίσους ισότητα, στους άνισους ανισότητα - αυτή θα έπρεπε να είναι η πραγματική γλώσσα κάθε δικαιοσύνης και αυτό που ακολουθεί έτσι οπωσδήποτε θα είναι το να μην εξισώσουμε τα άνισα''.''
Φρίντριχ Νίτσε, Τάδε έφη Ζαρατούστρα


''Υπάρχει, όμως, και συνέχεια, καθώς, τουλάχιστον όσον αφορά στις δημοκρατικές χώρες, λέγουν, μεν, στο άτομο ότι είναι ελεύθερο απ' όλες τις απόψεις, ότι είναι "ένα και μοναδικό πρόσωπο, υπόλογο σε κανέναν άλλον πέραν της συνειδήσεως του". Αφού όμως...η "συνείδησή" του και όλο του το είναι έχουν ήδη, μετά από χρόνια μιας ευφυώς προγραμματισμένης εκπαίδευσης που υπέστη, διαμορφωθεί σε τόσο απόλυτη συμφωνία με το ισχύον πρότυπο, ώστε δεν του είναι, πλέον δυνατόν να αντιδράσει διαφορετικά. Τι να μας πει τώρα, λοιπόν, ένας τέτοιος άνθρωπος σχετικά με την "καταπίεση του ατόμου" σε οποιαδήποτε κοινωνία, αρχαία ή σύγχρονη !'' 
Savitri Devi,  Η αστραπή και ο ήλιος


''Πρέπει να ζητάτε τον εχθρό σας, και πρέπει να αρχίσετε τον πόλεμό σας και τον πόλεμο για τις ιδέες σας! Κι αν νικηθεί η ιδέα σας, η τιμιότητά σας πρέπει να καλεί ακόμα το θρίαμβο! Ν’ αγαπάτε την ειρήνη σαν μέσον για καινούργιους πολέμους. Και τη σύντομη ειρήνη πιο πολύ από τη μακρόχρονη. Δε σας συμβουλεύω να εργάζεστε, μα να πολεμάτε. Δε σας συμβουλεύω την ειρήνη, μα τη νίκη. Η δουλειά σας να ’ναι ένας αγώνας κ’ η ειρήνη σας να ’ναι μια νίκη! Μα τη μεγαλύτερη σκέψη σας πρέπει να μ’ αφήσετε να σας την προστάξω - και είναι τούτη εδώ: ο άνθρωπος είναι κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί.  Ζείτε, λοιπόν, τη ζωή της υποταγής και του πολέμου! Τι σημασία έχει η μακρά ζωή!Ποιος πολεμιστής θέλει να τον λυπηθούν! Δε σας λυπούμαι, σας αγαπώ από καρδιάς, εν πολέμω αδερφοί μου! Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα''.
Φρίντριχ Νίτσε, Τάδε έφη Ζαρατούστρα


''Αυτοί* είναι η γέφυρα προς τον Υπεράνθρωπο για τον οποίο μίλησε ο Νίτσε, το τελευταίο τάγμα, στο οποίο ο Αδόλφος Χίτλερ εναπόθεσε την εμπιστοσύνη του. Ο Κάλκι θα τους οδηγήσει, μέσα από τις φλόγες του μεγάλου τέλους, στην λιακάδα της νέας Χρυσής Εποχής.
Savitri Devi, Η αστραπή και ο ήλιος

Οι τελευταίοι εθνικοσοσιαλιστές που θα πολεμήσουν στο πλευρό του τελευταίου Αβατάρ του Βισνού, που ινδουιστικά αποκαλούμε Κάλκι, και για τον οποίο προετοίμασε τον δρόμο ο Αδόλφος Χίτλερ δηλώνοντας στον Λίνγκε πριν αποχωρήσει από τον υλικό κόσμο: ''τώρα θα πολεμήσετε για τον άνδρα που θα έρθει'' ο οποίος θα καταστρέψει την Κάλι Γιούγκα (σιδηρά εποχή ή σιδηρούν γένος κατά τον Ησίοδο) για να φέρει την Χρυσή Εποχή. 

Europa Erwache