Η ''απολογία'' του Χίτλερ για το Πραξικόπημα της Μπυραρίας


Στις 8 -9 Νοεμβρίου του 1923 έγινε στο Μόναχο το ''Πραξικόπημα της Μπυραρίας'' όπως έμεινε στην ιστορία και ήταν η προσπάθεια κατάληψης της εξουσίας από τον Χίτλερ. Σκοτώθηκαν 16 εθνικοσοσιαλιστές και η σημαία με την σβάστικα έγινε το ιερό σύμβολο των εθνικοσοσιαλιστών  καθώς έφερε το αίμα των 16 μαρτύρων,  και με το οποίο στο μέλλον ο Χίτλερ θα καθαγίαζε τα νέα λάβαρα του κινήματος . Η σημαία αυτή ονομάστηκε ''Blutfahne'' ,δηλαδή ''ματωμένη σημαία''.  Στο πραξικόπημα αυτό ο Χίτλερ και ο Χέρμαν Γκαίρινγκ τραυματίστηκαν από τα πυρά της αστυνομίας.  Συμμετοχή είχε και ο στρατηγός Λούντεντορφ που ήταν ήρωας του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο μετέπειτα ηγέτης των SS και της Γκεστάπο, Χάινριχ Χίμλερ και ο Ρούντολφ Ες. Στις 12 Νοεμβρίου συνελήφθη ο Αδόλφος Χίτλερ και η δίκη πραγματοποιήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου του 1924. Ο Χίτλερ αντί να απολογηθεί έβγαλε πολιτικό λόγο και η ποινή που του επιβλήθηκε ήταν 5 έτη στις φυλακές Λάντσμπεργκ με τον Ρούντολφ Ες όπου βρήκε την ευκαιρία να γράψει τον πρώτο τόμο του ''Mein Kampf'' υπαγορεύοντας στον Ρούντολφ Ες.  Μεταξύ άλλων ο Χίτλερ στην δίκη του είπε τα εξής :

'' Εγώ έχω μόνο την ευθύνη. Αλλά δεν είμαι εγκληματίας για αυτό. Αν σήμερα βρίσκομαι εδώ ως επαναστάτης, είναι ως επαναστάτης εναντίον της επανάστασης. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η εσχάτη προδοσία εναντίον των προδοτών του 1918.''


Κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος

Σε διάρκεια δίκης 24 ημερών ο Χίτλερ γινόταν ακόμα πιο επιθετικός στους λόγους του και την τελευταία ημέρα δήλωσε :

''Ο άνθρωπος που γεννήθηκε για να γίνει δικτάτορας δεν καταναγκάζεται σε αυτό. Το θέλει. Δεν καθοδηγείται, αλλά καθοδηγεί τον εαυτό του. Δεν υπάρχει τίποτα ανήθικο σε αυτό. Είναι ανήθικο για έναν εργάτη να καθοδηγεί τον εαυτό του σε βαριά δουλειά; Είναι ξεδιάντροπο για έναν άνθρωπο με το μεγάλο μέτωπο του στοχαστή να συλλογίζεται νύχτες ώσπου να προσφέρει στον κόσμο μια εφεύρεση;  Ο άνθρωπος που νιώθει ότι καλείται να κυβερνήσει έναν λαό δεν έχει δικαίωμα να πει: ''Αν με θέλετε ή αν με καλέσετε θα συνεργαστώ''. Όχι ! Είναι καθήκον του να βαδίσει μπροστά. Ο στρατός που έχουμε σχηματίσει τώρα μεγαλώνει μέρα με την μέρα. Τρέφω την περήφανη ελπίδα ότι κάποια μέρα θα έρθει η στιγμή που αυτοί οι άξεστοι λόχοι θα εξελιχτούν σε τάγματα, τα τάγματα σε συντάγματα, τα συντάγματα σε μεραρχίες, ότι οι παλιές κονκάρδες θα βγουν από την λάσπη, ότι οι παλιές σημαίες θα ανεμίσουν ξανά, ότι θα υπάρξει ένα αδέλφωμα στην τελική θεϊκή κρίση που είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε. Γιατί δεν είστε εσείς κύριοι που περνάτε την κρίση σε εμάς. Αυτή την κρίση την δηλώνει το αιώνιο δικαστήριο της ιστορίας... Κηρύξτε μας ενόχους χίλιες φορές: η θεά του αιώνιου δικαστηρίου της ιστορίας θα χαμογελάσει και θα κάνει κομμάτια τις ευπείθειες του Εισαγγελέα και τις ετυμηγορίες του δικαστηρίου. Γιατί μας αθωώνει''.


Ο Χίτλερ στην φυλακή Λάντσμπεργκ όπου διέμεινε 9 μήνες από τα 5 έτη που του επιβλήθηκαν από την απόφαση του δικαστηρίου 

Εκείνη την στιγμή μπορεί να φάνταζαν τα λόγια αυτά μακρινά και ανέφικτα για τους δικαστές και το ακροατήριο. Το 1937 ο Χίτλερ θα πει :

''Όταν μου λέει κανείς «Ονειροπολείτε!» του απαντώ: «Είστε βλάκας!». Εάν στη ζωή μου δεν ονειροπολούσα ποτέ, που θα βρισκόμασταν όλοι μας σήμερα; Πάντα πίστευα στο γερμανικό μέλλον. Μου έλεγαν κάποτε: «Ονειροπολείτε!» Εγώ πίστευα ακράδαντα στην ανάσταση του γερμανικού Ράιχ, ενώ αυτοί μου έλεγαν συνεχώς: «Είστε ανόητος!» Πάντοτε πίστευα στην επανόρθωση της γερμανικής δύναμης και αυτοί με έλεγαν τρελλό. Πίστευα ότι θα ξεπεράσουμε την οικονομική μας κρίση, αυτοί έλεγαν ότι πιστεύω σε ουτοπία. Ποιος όμως είχε τελικά δίκιο; Ο ονειροπολείς ή αυτοί; Εγώ είχα δίκιο και θα έχω δίκιο και στο μέλλον.''

Κατά την Δίκη των πραξικοπηματιών (1 Απριλίου 1924). Από αριστερά Πέρνετ, Βέμπερ Φρικ, Κρίμπελ, Λούντενντορφ, Χίτλερ, Μπρύκνερ, Ρεμ, Βάγκνερ

Σήμερα το μόνο σίγουρο είναι ότι αποκαλύπτεται παντού, σε όλο τον πλανήτη, ότι ο Χίτλερ είχε δίκιο σε όλα. Η επαλήθευση έρχεται μέσα από όσα βιώνουμε σήμερα από τις δημοκρατίες, τις τράπεζες, τον διεθνή σιωνισμό και τον μπολσεβικισμό !


Ο Χίτλερ κατά την αποφυλάκιση του στις 20 Δεκεμβρίου 1924 λόγω της αμνηστίας που δόθηκε στους πολιτικούς κρατουμένους

Στο Mein Κampf o Xίτλερ  θα αναφέρει στην αφιέρωση τα εξής κάτω από τα 16 ονόματα των νεκρών του πραξικοπήματος:

''Οι ''Εθνικές'' αξίες αρνήθηκαν και την συνήθη ακόμα ταφή σε αυτούς τους ήρωες. Στην μνήμη τους αφιερώνω τον πρώτο τόμο του έργου μου, για να κραυγάζει το μαρτύριο τους στους επαναστάτες μας.

Φυλακές Λάντσμπεργκ αμ Λεχ, 16 Οκτωβρίου 1924''


O Xίτλερ με την Blutfahne