Ο αντιφυλετισμός στο Ισλάμ


Όσο για τις θετικές όψεις της Μουσουλμανικής ''ισοπέδωσης'', το Ισλάμ όχι μόνο εξουδετέρωσε τις καστικές διαφορές αλλά έδωσε τέλος και στις φυλετικές αντιθέσεις. Ίσως κανείς άλλος πολιτισμός δεν προέβη σε σε τέτοια φυλετική ανάμιξη όσο ο Ισλαμικός. Σε γενικές γραμμές, ο μιγάς παρουσιάζεται στο Ισλάμ ως εντελώς ''καθαρό'' και αξιότιμο στοιχείο, και καθόλου ως ''παρίας'' , όπως συμβαίνει πρακτικά στους λαούς Χριστιανικής προέλευσης. Θα λέγαμε ότι για τον Μουσουλμάνο, το τουρμπάνι ή το φέσι αντιστοιχεί σ' αυτό που το λευκό δέρμα αντιπροσωπεύει για τον Ευρωπαίο. Για το Ισλάμ οι προσδιορισμοί της Φύσης αποτελούν συμπτώσεις. Η ανθρωπότητα ήταν στην γένεση της, χωρίς κάστες και φυλές και αυτήν θέλει να επανιδρύσει το Ισλάμ σε συμφωνία με τις συνθήκες της χιλιετηρίδας μας. [...] Για την ακρίβεια το Ισλάμ επιζητεί την παλινόρθωση της θρησκείας του Αβραάμ, της πρωταρχικής μορφής του Σημιτικού ρεύματος και συνεπώς της εικόνας της πρωταρχικής παράδοσης με την απόλυτη έννοια.

Κάστες και φυλές, Frithjof Schuon, Εκδόσεις ''Πεμπτουσία'' 1995





O Aδόλφος Χίτλερ είναι η Νίκη !

''Το σπουδαιότερο για το μέλλον της ανθρωπότητος δεν είναι αν θα επικρατήσει τελικά στον κόσμο ο καθολικισμός ή ο προτεσταντισμός, αλλά αν η Άρια φυλή θα επιζήσει ή θα πεθάνει. Γιατί όποιος δεν είναι έτοιμος να πολεμήσει για την υπαρξή του, ή  δεν είναι ικανός να το κάνει, είναι κιόλας προδιαγεγραμμένος ο χαμός του από την αιώνια και δίκαιη Θεία Πρόνοια. ''

Αδόλφος Χίτλερ, Ο Αγών μου




Die Kultur der Arier